Εκκλησιαστικό Ρητό

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2016

Θετικές έννοιες που ξαναμπήκαν στο δημόσιο λόγο με την "κρίση" (από το Α ως το Ω) της Χριστίνας Καλαβρή

Ίσως και να είναι έννοιες που αποτελούν περισσότερο "υποσχέσεις"... Έννοιες που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε καλά, ωστόσο κρύβουν περισσότερο νόημα... Κρυμμένες ή πιο φανερές, αξίζουν να τις συγκεντρώσουμε εδώ... Και στην καλύτερη περίπτωση, ακόμη κι αν η εμφάνισή τους δεν σημαίνει ότι θα σπεύσουμε να πούμε ότι "εκτιμήσαμε", έτσι απλά, τα πιο "αληθινά" πράγματα, ίσως οι έννοιες να βρίσκονταν, τελικά, πάντα μέσα μας. Αρκεί να τις (ξανα)θυμηθούμε...

Ένα λεξικό με όλα όσα, ευχαρίστως, βλέπουμε να επανέρχονται στο δημόσιο λόγο, ως πιο "ποιοτικά" και πιο "αληθινά" και κυρίως χωρίς να είναι "εμπορεύματα"...Οι ερμηνείες τους είναι, βέβαια, προσωπικές κι αυτός είναι ένας από τους "περιορισμούς" αυτής της μικρής "έρευνας"...
Είναι επίσης, ένα λεξικό που παίρνει ακόμη πολλά λήμματα... Ξεκίνησα απλά με αυτά που θεωρώ βασικά...
A
αισιοδοξία: Όλα ξεκινούν από τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα ή καλύτερα, από αυτά που θεωρούμε "φυσικά"... Το τι περιμένουμε να συμβεί, το πόσες προσπάθειες θα κάνουμε, το πόσο χρόνο θα διαθέσουμε για κάθε στόχο, το πόσους στόχους θα θέσουμε, το ποσοστό ικανοποίησής μας... Η αισιοδοξία, είναι απαραίτητο να πηγάζει από μέσα και προς τα έξω... Είναι η ελπίδα και οι πρόγονοί μας ήξεραν καλά ότι βρισκόταν ακόμη και στο κουτί με όλα τα δεινά του κόσμου...
Β
βίωμα: Δίνεται έμφαση στην απόκτηση γνώσης μέσα από την εμπειρία.
Γ
γνώσεις: Τα πράγματα εξελίσσονται τόσο γρήγορα... Είναι πολλά αυτά που πρέπει να ξέρει ο σημερινός ενήλικος, ως επαγγελματίας, ως σύντροφος, ως γονέας και είναι καλή αξιοποίηση του χρόνου το να επενδύουμε στον εαυτό μας και στο καλύτερο που μπορούμε να δώσουμε με το να εξελισσόμαστε μέσω της απόκτησης γνώσης.
Δ
διαπραγμάτευση: Διαπραγματεύομαι σημαίνει πρώτα απ' όλα "είμαι ειλικρινής". Ζητάω όσα είναι "κρίσιμα" για μένα και δίνω για αυτά ισότιμα/ ισάξια ανταλλάγματα ώστε να μη νιώθει καμιά πλευρά "ριγμένη".
Ε
ελεύθερος χρόνος: Είναι ο χρόνος που δεν πιέζεσαι να κάνεις κάτι, για την ακρίβεια, η "ανάπαυλα" στην καθημερινή "μάχη". Δεν χρειάζεται κανενός είδους πίεση ή "ψυχαναγκασμός", ούτε καν για να κάνουμε πάντα κάτι απαραίτητα "ποιοτικό"... Χρειαζόμαστε και τις πιο απλές, διαφορετικές εικόνες.
Ζ
ζωντάνια: Σχετίζεται με την εμψύχωση. Είναι η προσωπική πινελιά, αυτό που κάνει τη διαφορά, είναι και ό,τι κάνει την κάθε μέρα διαφορετική για κάποιο, όχι πάντα "σοβαρό" ή "πειστικό", λόγο...
Η
ηθική: Αναφέρομαι στην ηθική απέναντι στους άλλους ανθρώπους και στη φύση. Δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε το ένα ή το άλλο χωριστά. Είτε τη χρησιμοποιούμε με την "κλασική" της έννοια, είτε δεν συμφωνούμε πάντοτε με το "χρώμα" και τη χρήση της, μετά την ενηλικίωση μας, η "φυσική" έκβαση είναι, εκτός από την ατομική μας σταθερότητα, να μας αφορά και το γενικότερο καλό και αυτό σημαίνει ότι προσπαθούμε να συντονίσουμε τις ενέργειές μας και προς αυτό. Αυτό είναι ηθική.
Θ
θάρρος: Μερικές φορές, όταν τα πράγματα παίρνουν τον έναν ή τον άλλο δρόμο, μπορεί και να πεις "δε βαριέσαι", χωρίς να προσπαθήσεις να σταματήσεις την αρνητική τροπή. Θάρρος είναι να δεις κατάματα τα "σημάδια", όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο. Και να κινηθείς προς αυτά που δικαιούσαι.
Ι
ισορροπία: Τα "άκρα" επηρεάζουν το μέσο όρο, τα ατομικά πρότυπα. Όλα χρειάζονται μέτρο κι αυτό ισχύει και για τις "απολαύσεις"... Ισορροπία είναι να προετοιμάζεσαι για όλα αλλά να προτιμάς το πιο "φυσικό", το πιο απλό...
Κ
κατανόηση: Δεν είναι μόνο η πληροφορία, το να νομίζεις ότι γνωρίζεις κάτι επειδή μπορείς να το αποθηκεύσεις στον εγκέφαλό σου και να το χρησιμοποιήσεις. Η γνώση μπορεί να ικανοποιήσει τον εγωισμό και το ναρκισσισμό μας. Μπορεί όμως και να αποτελεί την "τροφή" για μια πιο σοφή χρήση που σχετίζεται με τις στάσεις και τον τρόπο ζωής μας. Κατανόηση είναι, να βάζεις μέσα σου ότι μαθαίνεις από τον άλλο... Κι αυτό σημαίνει ότι όταν μαθαίνεις, δημιουργείς μια σχέση, με το αντικείμενο και με τον άλλο.
Λ
λεπτότητα: ...και καλοί τρόποι. Μας ενδιαφέρει τι νιώθει ο άλλος.
Μ
μέλλον: Είναι κάτι που μπορείς να το φαντάζεσαι όπως θέλεις. Όχι απαραιτήτως στον "καταναλωτισμό", με ακριβές συνήθειες και γρήγορους ρυθμούς, αφού και η "ευημερία" δεν είναι μια σταθερή κατάσταση. Όλοι οι τρόποι ζωής έχουν ο καθένας τα δικά του πλεονεκτήματα και τα δικά του μειονεκτήματα...
Ν
νέοι άνθρωποι: Όταν συναντάς όρια και "κρίσεις", τότε σαφώς χρειάζονται νέες ιδέες. Άτομα με διάθεση και στόχους, άτομα ενεργά, άτομα που να συνδυάζουν τη σκέψη με την πράξη...
Ξ
ξεχωριστή αντιμετώπιση: Κάθε πρόβλημα χρειάζεται το δικό του χρόνο, τη δική του κατανόηση, τη δική του αντιμετώπιση.
Ο
ομαδικότητα: Όταν έχεις να μοιραστείς πολλή δουλειά, τότε χρειάζονται καλές "συμμαχίες". Βλέποντας τα πάντα ως "ανταγωνισμό", ξεχάσαμε την άλλη όψη, εκείνη της συνεργασίας για τους κοινούς, μεγαλύτερους στόχους.
Π
πράξεις: Αν πιστεύαμε ότι με τα λόγια μπορούν να αλλάξουν οι στάσεις και οι συμπεριφορές, τότε με τις πράξεις μπορούμε σίγουρα να αλλάξουμε πολλά περισσότερα... Τα θετικά πρότυπα είναι ο καλύτερος τρόπος!
Ρ
ρόλοι: Η ανάγκη ο καθένας να ξέρει το ρόλο του, πάντα τονίζεται στις "κρίσεις". Κι είναι σημαντικό να ξέρουμε κι ατομικά πού πάμε και να επιτελούμε το ρόλο μας ακόμη χωρίς "επίβλεψη"...
Σ
στοχασμός: Μιας και μιλήσαμε για πράξεις, η πράξη συνδυάζεται με "στοχασμό για την πράξη". Στοχασμός είναι, να βλέπεις απ' έξω τον εαυτό σου και να κρίνεις τα αποτελέσματα των πράξεών σου.
Τ
τιμιότητα: Έμεινα εντελώς έκπληκτη να δω την παραίνεση "παίξε τίμια" εκεί που παλαιότερα θα έβλεπες τη φράση "χρησιμοποίησε την πονηριά σου" ή "τα κόλπα σου"... Πιστεύω ότι σημαίνει πολλά...
Υ
υπομονή: Κάθε πράγμα έχει τους δικούς του νόμους, τους δικούς του ρυθμούς. "Εδώ και τώρα", λίγα πράγματα θα μπορούσαμε να έχουμε. Η υπομονή, συνδέεται με το σεβασμό, την κατανόηση, το πραγματικό ενδιαφέρον αλλά και την ...επιμονή...
Φ
φιλία: "Μόνο οι πραγματικοί φίλοι δεν αδικούν ο ένας τον άλλο", όπως έλεγε ο Αριστοτέλης. Σημαντικό για όλες τις σχέσεις και κυρίως για το ρόλο της πολιτικής, που είναι (τελικά) να διευρύνει τις φιλικές σχέσεις...
Χ
χαλάρωση: Σε ένα τρόπο ζωής κάπως σκληρό κι ανταγωνιστικό, είχε προφανώς διαφορετικό νόημα. Τώρα, χαλάρωση, μάλλον σημαίνει χρόνος με φίλους κι αγαπημένους ανθρώπους.
Ψ
ψάξιμο: Ένα από αυτά που μάθαμε με τον περιορισμό των οικονομικών μας, είναι να ψάχνουμε εναλλακτικές, συνδυασμούς, καλύτερη ποιότητα σε αντιστοιχία χρημάτων... Το ψάξιμο όμως, δεν αφορά μόνο τα υλικά αγαθά...
Ω
ωραίοι άνθρωποι: Ευτυχώς που υπάρχουν κι ευτυχώς που αυτή η ομορφιά δεν σχετίζεται με τα υλικά αγαθά που ο καθένας διαθέτει.
Χ.Κ., με αγάπη.
ΥΓ.: Όταν γράφεις, ξέρεις πάντα ότι σε αυτό υπάρχει ένα κομμάτι "παρακινδυνευμένο": είναι το να βλέπεις πράγματα εκεί που δεν υπάρχουν. Και κυρίως, το ότι η προσωπικότητά σου "διαποτίζει" πάντα αυτά που εισπράττεις, αυτά που βλέπεις σε πράγματα ουδέτερα ή όχι και τόσο σημαντικά, αυτά που μεταφέρεις (ηθελημένα ή άθελα σου) στους άλλους. Αυτό δεν με φόβιζε ποτέ ιδιαίτερα, αν και θέλω να πιστεύω ότι η επιστήμη μου με έχει κάνει, κατά κάποιον τρόπο, "αντικειμενική". Δεν λέω ότι δεν συμβαίνουν αρκετά αρνητικά πράγματα. Ούτε όμως κι ότι θα έμπαινα στη διαδικασία να συγκρίνω τα αρνητικά με τα θετικά: τι νόημα θα είχε; Η ασφάλεια που σου παρέχει η ευέλικτη σκέψη, σε κάνει πολλές φορές να βρίσκεις αυτό που θες ακόμη και μέσα σε ένα δωμάτιο σκουπιδιών... Επιμένω. Όταν διαβάζω καθημερινά περιοδικά και εφημερίδες, το μάτι μου πάει και κολλάει στις λέξεις εκείνες που μου είχαν λείψει πιο πριν. "Κοίτα να δεις", λέω, "σ' έπιασα, πουλάκι μου"... Και προσπαθώ να "φλερτάρω" μ' αυτές, ας πούμε, να φιλοσοφήσω, με τα πιο απλά λόγια... Οι έννοιες βέβαια, αν και θετικές, βλέπεις ότι έχουν πάντα την "πολιτική" τους, ιδίως όταν κάνεις την απόπειρα να πεις δυο λόγια γι΄αυτές,. Αλλά κι αυτό ακόμη το χαρακτηριστικό τους, είναι ένα γοητευτικό συστατικό του παιχνιδιού με αυτές... Και οι τυχόν "παρεξηγήσεις", ξεπερνιούνται όταν δει κανείς το σύνολο κι όχι μεμονωμένα την καθεμιά από αυτές...
Η Χριστίνα Καλαβρή είναι ψυχολόγος-εγκληματολόγος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Αναζήτηση